Σχολή Ικάρων

Η Σχολή Ικάρων υπάγεται στο Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας (ΓΕΑ) και έχει έδρα της την Αεροπορική Βάση Δεκελείας στο Τατόι. Το 2002 εισήχθησαν γυναίκες και στο Τμήμα Ιπταμένων. Πέρασαν πολλές δεκαετίες από την ίδρυση της Σχολής Ικάρων, οι ρίζες της οποίας ανάγονται στις ανάλογες Σχολές της Γαλλίας, απ’ όπου αποφοίτησαν οι πρώτοι Έλληνες Ιπτάμενοι και Μηχανικοί. Η Ιστορική μνήμη στρέφεται με σεβασμό και εκτίμηση προς τις θυσίες και το έργο όλων εκείνων χάρις στους οποίους η Πατρίδα και ο Λαός μας απολαμβάνουν των αγαθών της Δημοκρατίας και της ελευθερίας, αλλά και των επιτευγμάτων του Πολιτισμού. Μέσα στο πλήθος των επωνύμων και ανωνύμων εραστών της ελευθερίας και τα ιδανικά της Πατρίδας μας, εξέχουσα θέση κατέχουν στον κατάλογο της προσφοράς και της θυσίας οι Αεροπόροι μας. Από τη χρησιμοποίηση του αεροσκάφους στις πολεμικές επιχειρήσεις του 1912 μέχρι σήμερα, η Αεροπορία μας προστατεύει τους ουρανούς της Πατρίδας από κάθε επιβουλή.

Η Σχολή Ικάρων στα πλαίσια των σπουδών της παράγει και  μεταδίδει τη γνώση στους σπουδαστές της με την έρευνα και διδασκαλία της Αεροπορικής επιστήμης και τεχνολογίας, καθώς και των συναφών θεωρητικών, θετικών και εφαρμοσμένων επιστημών. Αναπτύσσει τις στρατιωτικές αρετές και τη στρατιωτική αγωγή ώστε να διαμορφώνει αξιωματικούς της Πολεμικής Αεροπορίας (Π.Α.) με στρατιωτική και αεροπορική συνείδηση, μόρφωση ανώτατου επιπέδου, καθώς και κοινωνική, πολιτιστική και πολιτική παιδεία και αγωγή, παρέχοντάς τους τα εφόδια για να καταστούν ικανοί ηγήτορες με άρτια επαγγελματική και επιστημονική κατάρτιση. Διοργανώνει από κοινού με τα Πανεπιστήμια, Προγράμματα Μεταπτυχιακών Σπουδών (Π.Μ.Σ.) και διεξάγει επιστημονική έρευνα σε τομείς ενδιαφέροντος της Πολεμικής Αεροπορίας.

Οι δυνατότητες είναι ανάμεσα σε δύο κατευθύνσεις. Η γνώση των ιδιαιτεροτήτων αλλά και των προσόντων που απαιτεί κάθε μία από τις δύο κατευθύνσεις είναι ο ουσιαστικός οδηγός επιλογής. Όμως κυρίαρχο στοιχείο που πρέπει να υπάρχει στην ψυχή κάθε νέου που θέλει να έρθει στη Σχολή Ικάρων είναι η αγάπη για την Πολεμική Αεροπορία.

Από τη Σχολή έχουν αποφοιτήσει, τουλάχιστον 2.600 Ιπτάμενοι, 1200 Μηχανικοί και άλλες ειδικότητες ανάλογα με τις ανάγκες της Π.Α.

Σήμερα εκπέμπεται ως μήνυμα διαβεβαίωσης σε όλους τους μελλοντικούς Ίκαρους ότι οι πύλες της Σχολής Ικάρων είναι πάντοτε, ανοικτές γιά όλους εκείνους που έχουν τη θέληση την πίστη και την αγάπη να συνεχίσουν την παράδοση και την ιστορία της Πολεμικής μας Αεροπορίας. Η πολιτεία με φροντίδα βελτιώνει συνεχώς τις συνθήκες, το περιβάλλον σπουδών και στη συνέχεια την εξέλιξη των Ικάρων και Αξιωματικών αντίστοιχα. Αναγνωρίζεται από όλους το ιδιαίτερο και το σημαντικό του έργου του σημερινού Έλληνα Αξιωματικού της Αεροπορίας και για αυτό πέραν της εκτίμησης και του θαυμασμού που απολαμβάνει από τον Ελληνικό Λαό έχει και την συμπαράσταση της Πολιτείας σε όλους τους τομείς.

Εισαγωγή

Η επιλογή των Ικάρων γίνεται μετά από επιτυχία στα μαθήματα, κατά τις πανελλήνιες εξετάσεις, αλλά και ανταπόκριση στις ψυχοτεχνικές και αθλητικές δοκιμασίες επαγγελματικής καταλληλότητας. Η Σχολή Ικάρων (ΣΙ) ανήκει στα Επιστημονικά Πεδία των Θετικών και Τεχνολογικών Επιστημών. Η κατάταξη των νέων μαθητών (ανδρών-γυναικών) στην πρώτη τάξη της Σχολής Ικάρων, γίνεται κάθε χρόνο, ύστερα από διαγωνισμό που διενεργείται μέσω των γενικών εξετάσεων του Υπουργείου Παιδείας. Οι υποψήφιοι πρέπει να είναι ηλικίας μεταξύ 17 και 21 ετών και να κατέχουν, απολυτήριο Λυκείου ή να είναι κάτοχοι τίτλου Σπουδών που να τους επιτρέπει τη συμμετοχή σε εξετάσεις για την εισαγωγή τους στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας. Επιπλέον, οι υποψήφιοι υφίστανται ειδικές προκαταρκτικές εξετάσεις, δηλαδή λεπτομερή υγειονομική, αθλητική και ψυχοτεχνική εξέταση, οι οποίες διενεργούνται μετά από τις Γενικές Εξετάσεις του Υπουργείου Παιδείας από το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας (ΓΕΑ).

Ιστορία

Δαίδαλος – Ίκαρος : Η ιστορία της κατάκτησης του αέρα αρχίζει από τους αρχαιότατους χρόνους και βαδίζει παράλληλα με την πρόοδο του πολιτισμού. Ο άνθρωπος επεδίωξε να απαλλαγεί από τα δεσμά της φύσης και να κατακτήσει τον αέρα. Έχοντας σαν παράδειγμα τα πτηνά, που με τις πτέρυγές τους διασχίζουν τους αιθέρες, και έχοντας σαν όπλα του το νου και τη φιλοδοξία, πέτυχε να αναπληρώσει με τεχνικά μέσα όσα όργανα και ιδιότητες στερήθηκε από τη φύση και να πραγματοποιήσει σε μέγιστο βαθμό τα μεγαλεπήβολα σχέδιά του. Πρωτοπόροι σε αυτή την ανθρώπινη κατάκτηση αναδείχτηκαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι. Τους Έλληνες πάντοτε προσέλκυε το δύσκολο και επικίνδυνο και όταν δεν κατόρθωναν να το πλησιάσουν και να το πραγματοποιήσουν, το πετύχαιναν με τη φαντασία τους στους μύθους. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο στην αρχαιότητα αφθονούν οι πτήσεις στους αιθέρες θεών και ηρώων. Ο Ερμής και η Ίριδα συχνά πετούσαν ενώ ο Δαίδαλος και ο Ίκαρος μπορούν να θεωρηθούν οι πρώτοι μυθικοί αεροπόροι, που πέταξαν με ανθρώπινα και όχι με υπερφυσικά και θεία μέσα. Κατά τη μυθολογία περίπου το 1400 π.Χ. ο βασιλιάς της Κρήτης Μίνωας θέλησε να κατασκευάσει ένα παλάτι τέτοιο που να μην υπάρχει άλλο παρόμοιο. Κάλεσε για αυτό το σκοπό από την Αθήνα τον ξακουστό τεχνίτη Δαίδαλο. Έτσι χτίστηκε το τεράστιο παλάτι στην Κνωσό. Ένα τεράστιο κτίριο με 1300 αίθουσες, αυλές και αποθήκες, διακοσμημένο με θαυμάσιες τοιχογραφίες. Ο Μίνωας όμως επειδή φοβήθηκε μήπως ο Δαίδαλος φτιάξει κάτι παρόμοιο και αλλού, με διάφορες προφάσεις δεν τον άφηνε να φύγει. Σύντομα όμως ο Δαίδαλος έπεσε στη δυσμένεια του βασιλιά της Κρήτης. Ο Μίνωας εξοργίστηκε τρομερά όταν πληροφορήθηκε ότι ο Δαίδαλος διευκόλυνε την Πασιφάη (τη γυναίκα του) να ικανοποιήσει τον παράφορο έρωτα της με τον ταύρο του Ποσειδώνα (από την παράδοξη αυτή ένωση γεννήθηκε ο Μινώταυρος). Οργισμένος ο Μίνωας απαγόρευσε οριστικά την αναχώρηση του Δαίδαλου και του νεαρού γιού του Ίκαρου, από την Κρήτη. Τον Ίκαρο είχε αποκτήσει ο Δαίδαλος με τη Ναυσικράτη, μια από τις δούλες του Μίνωα. Ο Δαίδαλος άρχισε να μηχανεύεται τρόπους για την απόδρασή τους. Η φυγή από θάλασσα ήταν αδύνατη. Αρματωμένα πλοία περιπολούσαν τα κρητικά παράλια. Μόνο από αέρα θα ήταν δυνατή η απόδρασή τους. Αλλά πώς; Το εφευρετικό μυαλό του Δαίδαλου δεν άργησε να βρει τη λύση. Κατασκεύασε γιγάντια φτερά από κλαριά λυγαριάς και πανί και τα κόλλησε με κερί. Συμβούλεψε το γιο του πώς να πετάει, στερέωσε με κερί τα φτερά στους ώμους και πέταξαν μαζί πάνω από τα ψηλά βουνά της Κρήτης για την ελευθερία. Το θέαμα που αντίκρισαν ήταν μοναδικό και το ταξίδι στους αιθέρες ανεπανάληπτο. Για πρώτη φορά ο άνθρωπος έσχιζε το γαλάζιο ορίζοντα και κατακτούσε τους ουράνιους δρόμους. Άφηναν πίσω τους τη σκλαβιά και ταξίδευαν για τόπους μακρινούς κι ονειρεμένους. Σαν νιόβγαλτο πουλί, πλημμυρισμένο από ευτυχία, ο Ίκαρος πετούσε πότε ψηλά καλημερίζοντας τον ολόλαμπρο Ήλιο και πότε χαμηλά, δροσίζοντας τις φτερούγες του στα γαλανά νερά της θάλασσας. Μάταια ο πατέρας του, του φώναζε να μην πλησιάζει τον ολόφωτο δίσκο του Ήλιου. Το κακό ήρθε γρήγορα. Οι καυτές αχτίδες του Ήλιου μαλάκωσαν το κερί και έλιωσαν τα δεσίματα των φτερών. Ο άτυχος νέος έπεσε στη θάλασσα κοντά σε ένα νησί και πνίγηκε. Η μοίρα στάθηκε σκληρή για τον άμυαλο και απερίσκεπτο νέο. Ο Δαίδαλος, με πόνο ψυχής, κατέβηκε και περιμάζεψε το νεκρό σώμα. Το νησί που τάφηκε ονομάστηκε Ικαρία και το πέλαγος που πνίγηκε ο Ίκαρος, Ικάριο. Απαρηγόρητος ο Δαίδαλος έφθασε στην Κύμη, όπου έχτισε ναό προς τιμή του θεού Απόλλωνα, στον οποίο αφιέρωσε τα φτερά που του χάρισαν την ελευθερία. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι ο θάνατος του Ικάρου υπήρξε η πρώτη ελληνική προσφορά – θυσία στο βωμό της αεροπορικής ιδέας. Σε αυτό το μύθο των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων έχει στηριχθεί ο τίτλος των νεαρών σπουδαστών αεροπόρων και της Σχολής στην οποία φοιτούν και δείχνει την τόλμη και την αποφασιστικότητα που τους διακρίνει για την ελευθερία.

1912 – 1930 : Η επάνδρωση της Στρατιωτικής Αεροπορίας στις αρχές του 1912 έγινε από αξιωματικούς του Στρατού που εκπαιδεύτηκαν στη Γαλλία. Με την επιστροφή τους συμμετέχουν στους Βαλκανικούς πολέμους, σε αποστολές αναγνώρισης εχθρικών θέσεων, βομβαρδισμού και ανεφοδιασμού από τον αέρα αποκλεισμένων -λόγω στρατιωτικών επιχειρήσεων-περιοχών. Οι χειριστές αυτοί υπήρξαν ο πυρήνας δημιουργίας της Ελληνικής Αεροπορίας, εκπαιδεύοντας χειριστές πριν και κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ιδιαίτερα κατά τη συμμετοχή τους στο Μακεδονικό μέτωπο, η εκπαίδευση γινόταν κατά παράδοξο και ριψοκίνδυνο τρόπο, στη διάρκεια της μάχης. Την εποχή αυτή η Αεροπορία δεν ήταν ανεξάρτητος κλάδος, αλλά χωρισμένη σε Αεροπορία Στρατού και Αεροπορία Ναυτικού, υπαγόμενη στα αντίστοιχα επιτελεία. Το 1916 στην Αεροπορία Ναυτικού δημιουργείται Κλάδος Μηχανικών και προσλαμβάνονται ως μηχανικοί αεροσκαφών διπλωματούχοι ξένων Πολυτεχνείων, οι οποίοι είναι και οι πρώτοι μηχανικοί με επιστημονική κατάρτιση. Στα τέλη της δεκαετίας του ’20 οι Αεροπορίες Στρατού και Ναυτικού περιλαμβάνουν στο δυναμικό τους λίγους μεν αλλά με ξένα πτυχία Αξιωματικούς Μηχανικούς, όπως απόφοιτους της Ecole National Superieure d’Aeronautique (E.N.S.A.) του Παρισιού. Το 1919, μετά το πέρας του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, ιδρύεται στη Θεσσαλονίκη η πρώτη “Στρατιωτική Σχολή Αεροπλοΐας”, η οποία εκπαιδεύει χειριστές και παρατηρητές σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο. Ταυτόχρονα η Ναυτική Αεροπορία δημιουργεί κέντρα εκπαίδευσης στο Τατόι και Παλαιό Φάληρο. Η πρακτική εκπαίδευση γινόταν σε αεροσκάφη Dehavilland-4, Dehavilland-9 και Sopwith Camel για την Αεροπορία Στρατού και σε Breguet-19, Henriot και Morane για την Αεροπορία Ναυτικού. Αυτά τα εκπαιδευτικά κέντρα τροφοδότησαν με χειριστές και παρατηρητές το Μέτωπο κατά τις επιχειρήσεις της Μ. Ασίας, την περίοδο μέχρι το 1922. Το 1926 αναβαθμίζεται η εκπαίδευση και χορηγούνται πτυχία Ιπταμένου βομβαρδιστή, Ιπταμένου φωτογράφου και άλλων ειδικοτήτων. Στις 19 Δεκεμβρίου 1929 ιδρύεται το «Υπουργείο Αεροπορίας», που θέτει υπό ενιαία διοίκηση τις αεροπορικές δυνάμεις.

1931 – 1940 : Το 1931 αποτέλεσε σταθμό στην ιστορία της Ελληνικής Αεροπορίας. Η Σχολή Αεροπορίας (ΣΑ) από τις πρώτες στον κόσμο Στρατιωτικές Αεροπορικές Σχολές, ιδρύθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1931 και άρχισε να λειτουργεί τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου με ενιαία εκπαίδευση για τη Στρατιωτική και Ναυτική Αεροπορία. Η φοίτηση σε αυτήν ήταν τριετής και στην Σχολή εισέρχονταν απόφοιτοι του εξατάξιου Γυμνασίου. Οι απόφοιτοι της Σχολής ονομάζονταν Μόνιμοι Ιπτάμενοι Ανθυποσμηναγοί, ενώ όσοι αποτύγχαναν στις πτήσεις αλλά σημείωναν επιτυχία στα θεωρητικά μαθήματα, έπαιρναν την ειδικότητα του Οικονομικού Αξιωματικού. Οργανωτικά η Σχολή Αεροπορίας προέβλεπε δύο Διευθύνσεις και δύο Μοίρες. Τη Διεύθυνση Εκπαίδευσης Αέρος, τη Διεύθυνση Εκπαίδευσης Εδάφους, τη Μοίρα Δοκίμων και τη Μοίρα Διοίκησης. Η πτητική εκπαίδευση των μαθητών ήταν διάρκειας 150 ωρών, αρχικά με αεροσκάφη τύπου AVRO και στην συνέχεια με αεροσκάφη τύπου BREGEUT και με μονοθέσια διώξεως τύπου MARS. Η εκπαίδευση βασίστηκε στο σύστημα εκπαίδευσης των αντίστοιχων Αγγλικών Αεροπορικών Σχολών. Κατά την εκπαίδευση αέρος στη Σχολή δινόταν ιδιαίτερη έμφαση στην εξάσκηση στους ακροβατικούς ελιγμούς. Στις ασκήσεις Τακτικής εκπαιδεύονταν μετά την αποφοίτησή τους, στη Σχολή Γενικής Εκπαίδευσης και Ειδικοτήτων, με αεροσκάφη τύπου POTEZ–25, MORANE–230, HORSLEY και VELOS. Μερικοί μετεκπαιδεύονταν με υδροπλάνα FAIREY σε αποστολές ναυτικής συνεργασίας στην Αεροπορική Βάση Φαλήρου. Για την ανανέωση σε Αξιωματικούς Μηχανικούς ιδρύεται στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων (Σ.Ν.Δ.) Τμήμα Αερομηχανικών, με την παραγωγή δύο σειρών των 6 σπουδαστών η κάθε μία. Η πρώτη σειρά των Ανθυποσμηναγών Μηχανικών αποφοίτησε στις 12 Οκτωβρίου 1934 και η δεύτερη στις 2 Νοεμβρίου 1935. Με το Ν.Δ. της 16/10/1935 “ΠΕΡΙ ΣΧΟΛΩΝ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ”, λειτούργησε στη Σχολή Αεροπορίας και δεύτερο τμήμα, το Τμήμα Υπαξιωματικών Χειριστών, διάρκειας δύο (2) ετών, από το οποίο αποφοιτούσαν Σμηνίες Χειριστές. Οι ειδικότητες που αποκτούσαν ήταν τρεις : Χειριστές με ειδίκευση βομβαρδιστού, Πολυβολητές & Βομβαρδιστές με δευτερεύουσα ειδίκευση φωτογράφου, Ασυρματιστές. Το 1939 σηματοδοτείται η δημιουργία στη ΣΑ και τρίτου τμήματος, του Τμήματος Μηχανικών. Στις 6 Φεβρουαρίου 1939 συγκροτείται στη Σχολή η πρώτη σειρά Δοκίμων Αξιωματικών Τεχνικών με δύναμη 15 Δοκίμων. Η θεωρητική εκπαίδευση των Ικάρων περιελάμβανε κυρίως επαγγελματικά μαθήματα και δευτερευόντως κοινωνικά. Οι Ίκαροι της Ιης τάξης εκτελούσαν θαλάσσιο εκπαιδευτικό ταξίδι μαζί με τους μαθητές της Ναυτικής Σχολής Δοκίμων με το ιστιοφόρο «ΑΡΗΣ» στη Μεσόγειο. Οι Ίκαροι της ΙΙης τάξης συμμετείχαν, την ίδια περίοδο, σε εκπαιδευτική κατασκήνωση με τους μαθητές της Σχολής Ευελπίδων, όπου και διδάσκονταν κανονισμούς πεζικού και τοπογραφίας. Από τους κόλπους της Σχολής αποφοίτησαν οι περισσότεροι από εκείνους που έδωσαν τη ζωή τους στις εναέριες μάχες κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο ήρωας Υποσμηναγός Μητραλέξης υπήρξε μαθητής της Σχολής. Στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο κατά τη διάρκεια μιας αερομαχίας και αφού του τελείωσαν τα πυρομαχικά, επιτέθηκε με αυταπάρνηση και κατέρριψε το Ιταλικό βομβαρδιστικό εμβολίζοντας το ουραίο πτέρωμά του.

1941 – 1951 : Η έκρηξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου επέβαλε τη μεταφορά της Σχολής στο Άργος, όπου λειτούργησε από τον Οκτώβριο του 1940 μέχρι τον Απρίλιο του 1941. Μετά τον Απρίλιο του 1941, η Σχολή μεταστάθμευσε στη Μέση Ανατολή και στη συνέχεια στη Νότια Ροδεσία, όπου λειτούργησε κανονικά ως Εκπαιδευτικό Κέντρο από τον Σεπτέμβριο του 1941 μέχρι το καλοκαίρι του 1946. Κατά την παραμονή της Σχολής στη Μέση Ανατολή ολοκλήρωσαν την εκπαίδευσή τους 40 απόφοιτοι της Σχολής Αεροπορίας, οι οποίοι και συνέχισαν την ένδοξη αεροπορική τους δράση στην Αίγυπτο. Η εκπαίδευση των Ελλήνων Ικάρων και Αξιωματικών Ιπταμένων κατά τη διάρκεια του πολέμου έγινε στις Βρετανικές Μονάδες της Μέσης Ανατολής και της Νοτίου Ροδεσίας. Στη Νότιο Ροδεσία εκπαιδεύτηκαν και δύο σειρές Ιπταμένων Υπαξιωματικών. Κατά την περίοδο που η Σχολή λειτούργησε στο εξωτερικό, ο συνολικός αριθμός ωρών πτήσεων ανήλθε στις 145.000. Στα μέσα του 1945 έγινε η κατάταξη της 19ης σειράς Ιπταμένων η οποία ήταν η πρώτη μεταπολεμική σειρά. Οι Ίκαροι αυτοί εκπαιδεύτηκαν στην Αγγλία από τον Οκτώβριο του 1946 έως τον Οκτώβριο του 1947 με αεροπλάνα MOTH. Το Μάρτιο του 1947 η Σχολή επανέρχεται στη Δεκέλεια. Η κανονική έναρξη λειτουργίας της Σχολής Αεροπορίας άρχισε τον Οκτώβριο του 1947, όταν δέχτηκε τους πρώτους μαθητές που μετεκπαιδεύτηκαν στην Αγγλία. Οι ίδιοι μαθητές συνέχισαν στην πτητική τους εκπαίδευση στην Σχολή Αεροπορίας με αεροσκάφη τύπου HARVARD και SPITFIRE. Η αρχική οργάνωση της Σχολής Αεροπορίας στηρίχθηκε στα πρότυπα των Αγγλικών Αεροπορικών Σχολών της Νότιας Ροδεσίας. Περιλάμβανε τη Διεύθυνση Εκπαίδευσης και Πτήσεων, κάτω από την οποία ήταν η Μοίρα Εκπαίδευσης Αέρος, η Μοίρα Εκπαίδευσης Εδάφους και η Μοίρα Ικάρων. Η Σχολή την εποχή εκείνη διέθετε ελάχιστα μέσα, τόσο για την εκπαίδευση εδάφους, όσο και για την εκπαίδευση Αέρος. Για την εκπαίδευση εδάφους διέθετε ελάχιστες αίθουσες διδασκαλίας με περιορισμένα εποπτικά μέσα και η θεωρητική εκπαίδευση περιοριζόταν σε επαγγελματικά και στρατιωτικά μαθήματα. Για την πτητική εκπαίδευση η σχολή διέθετε 10-15 α/φη TIGER MOTH, 15-20 α/φη HARVARD και 15-20 α/φη SPITFIRE. Η μεταπολεμική ανάπτυξη της Αεροπορίας δημιούργησε νέες απαιτήσεις, μεταξύ αυτών και μιας σταθερής ροής παραγωγή Τεχνικών Αξιωματικών ανώτατης βαθμίδας εκπαίδευσης. Έτσι το 1949 με σχετικό Διάταγμα ιδρύεται η «Σχολή Μηχανικών (Αξιωματικών) Αεροπορίας» (ΣΜΑ) και στις 29 Σεπτεμβρίου 1949 η ΣΑ ανοίγει τις πύλες της και υποδέχεται τους 6 μαθητές της 1ης σειράς ΣΜΑ. Έκτοτε η ΣΜΑ, ως τμήμα της ΣΑ ή Ικάρων όπως μετονομάστηκε αργότερα, δημιούργησε με την πάροδο του χρόνου ένα αξιόλογο αριθμό αποφοίτων, επιστημονικού επιπέδου, ικανού να διευθύνει και να αξιοποιεί το εν γένει τεχνικό δυναμικό της Αεροπορίας, σε μια περίοδο συνεχών αυξανόμενων τεχνολογικών εξελίξεων και απαιτήσεων. Το σύστημα εκπαίδευσης αέρος που ακολουθήθηκε μετά τον επαναπατρισμό της Σχολής στην Ελλάδα, ήταν το ίδιο με αυτό των Σχολών της Νοτίου Ροδεσίας. Οι μαθητές εκτελούσαν συνολικά 160 ώρες πτήσης (40 ώρες TIGER MOTH, 80 ώρες HARVARD και 40 ώρες SPITFIRE). Το 1950 επανήλθε από τις ΗΠΑ, όπου εκπαιδεύθηκε, η πρώτη Μοίρα Ικάρων. Από τότε η Αεροπορική εκπαίδευση στη χώρα μας άρχισε να επηρεάζεται από το Αμερικάνικο Σύστημα εκπαίδευσης. Από την ίδρυση της ΣΑ μέχρι το 1951 εκπαιδεύτηκαν 23 σειρές αξιωματικών και υπαξιωματικών Ιπταμένων. Η ΣΑ, με τα πενιχρά μέσα που διέθετε, εκπαίδευσε μέσα στα 20 χρόνια λειτουργίας της στο εσωτερικό και στο εξωτερικό συνολικά πάνω από 500 Ιπταμένους.

1952 – Σήμερα : Το 1952 αρχίζει για την Σχολή Ικάρων μια νέα περίοδος, η εποχή των αεροσκαφών JET. Η εκπαίδευση των Ικάρων στα αεριωθούμενα αεροσκάφη άρχισε το έτος 1953 με την ίδρυση του Σμήνους Εκπαιδεύσεως Αεριωθουμένων (ΣΕΑ), το οποίο είχε την έδρα του στην Ελευσίνα (112 Πτέρυγα Μάχης) και ανήκε στη Μοίρα εκπαίδευσης Αέρος της Σχολής. Με την υπ’ αριθ. Α6346/11-4-53 απόφαση ΥΕΘΑ η οργάνωση της Σχολής Αεροπορίας άλλαξε και πήρε τη μορφή τυπικής Αμερικάνικης πτέρυγας, μετονομασθείσα σε 121 Πτέρυγα Εκπαίδευσης Αέρος (121 ΠΕΑ). Τη Διεύθυνση Εκπαίδευσης και Πτήσεων αντικατέστησε η Σμηναρχία Εκπαίδευσης Αέρος. Για τον εθισμό των μαθητών σε αεροσκάφη JET χρησιμοποιήθηκε το διθέσιο αεριωθούμενο εκπαιδευτικό αεροσκάφος Τ-33. Η εκπαίδευση στα αεροσκάφη αυτά αργότερα επεκτάθηκε και περιέλαβε όλη την εφαρμοσμένη εκπαίδευση των χειριστών στα α/φη JET. Το έτος 1952 ιδρύθηκε το Εκπαιδευτικό Κέντρο Εφέδρων Χειριστών (ΕΚΕΧ) κατά τα Βρετανικά και Αμερικάνικα πρότυπα. Βασική επιδίωξη του Κέντρου ήταν η πτητική εκπαίδευση. Το ΕΚΕΧ λειτούργησε μέχρι το Σεπτέμβριο του 1958 και εκπαιδεύτηκαν κατά το χρονικό αυτό διάστημα, οκτώ (8) σειρές Εφέδρων Χειριστών. Η χρησιμότητα του Αεροπορικού όπλου, όπως αποδείχθηκε περίτρανα κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η τεχνολογική του εξέλιξη οδήγησαν τη Σχολή Αεροπορίας σε ένα δρόμο ραγδαίων εξελίξεων. Τα πτητικά μέσα, τα μέσα εκπαίδευσης εδάφους και το χρησιμοποιούμενο εκπαιδευτικό προσωπικό προσαρμόζονταν στις συνεχώς μεταβαλλόμενες και αυξανόμενες απαιτήσεις. Το 1958 στα πλαίσια του εκσυγχρονισμού της Σχολής γίνεται η μεταστέγασή της σε καινούριες εγκαταστάσεις στις οποίες η Σχολή Ικάρων λειτουργεί έως σήμερα. Με τη μεταστέγασή της δημιουργούνται και εξοπλίζονται τα εργαστήρια Φυσικής, Χημείας, Αεροδυναμικής, Τηλεπικοινωνιών, Προωθητικών συστημάτων, Υπολογισμού και Κατασκευής Αερ/φών, Αντοχής Υλικών, με τέλεια μηχανήματα και εργαστηριακά όργανα. Το κύρος και η αίγλη της Σχολής Ικάρων ξεπερνούν τα Ελληνικά σύνορα και έτσι το 1962 έρχονται για εκπαίδευση στη Σχολή οι πρώτοι αλλοδαποί μαθητές από τη Λιβύη. Στα χρόνια που ακολούθησαν αποφοίτησαν από τη Σχολή μαθητές από πολλά κράτη της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής όπως την Ιορδανία, την Τυνησία, τη Λιβύη, τη Σενεγάλη, τη Ζιμπάμπουε, το Μπουρουντί, το Καμερούν, την Γκαμπόν, την Κεντρο-Αφρικανική Δημοκρατία, το Ζαίρ, τη Μποτσουάνα και το Τσαντ. Το 1964 η Σχολή Ικάρων με τον Ν.Δ. 4439/1964 (Άρθρο 5) γίνεται Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα του κράτους, ισότιμο με τα άλλα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας. Η φοίτηση στη Σχολή μέχρι το 1966 ήταν τριετής. Το 1967 και με την είσοδο της 43ης σειράς, η φοίτηση στη Σχολή γίνεται τετραετούς διάρκειας. Με το Β.Δ. 370/1967 θεσμοθετήθηκαν όλες οι λεπτομέρειες που αφορούν στην οργάνωση και λειτουργία της Σχολής. Το ίδιο Β.Δ. είναι έως σήμερα σε ισχύ, όμως με μεταγενέστερα Προεδρικά διατάγματα τροποποιήθηκε σημαντικά, ώστε να βελτιωθεί η παρεχόμενη εκπαίδευση στους Ικάρους. Αξίζει να επισημάνουμε, ότι με το προαναφερθέν Β.Δ. η Σχολή Αεροπορίας μετονομάστηκε σε Σχολή Ικάρων (ΣΙ). Το 1991 εισήχθησαν για πρώτη φορά στην Σχολή Ικάρων γυναίκες (μόνο στο Τμήμα Μηχανικών). Το 1999 ο καταστροφικός σεισμός της Πάρνηθας προκαλεί πλήγμα στις κτιριακές εγκαταστάσεις. Το 2002 εισήχθησαν γυναίκες και στο Τμήμα Ιπταμένων. Το 2003 η Σχολή Ικάρων με το νόμο 3187/2003 αλλάζει ουσιαστικά το πλαίσιο της παρεχόμενης εκπαίδευσης, ονομάζεται Ανώτατο Στρατιωτικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (ΑΣΕΙ), είναι ισότιμο με τα ιδρύματα του πανεπιστημιακού τομέα της ανώτατης εκπαίδευσης, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 1 του Ν. 2916/2001 (ΦΕΚ 114 Α’), παρέχοντας ισότιμη εκπαίδευση και χορηγώντας ισότιμα πτυχία με αυτά.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Σκοπός της Σχολής Ικάρων (ΣΙ) είναι :

  • Να παράγει και να μεταδίδει τη γνώση στους σπουδαστές της με την έρευνα και διδασκαλία της Αεροπορικής επιστήμης και τεχνολογίας, καθώς και των συναφών θεωρητικών, θετικών και εφαρμοσμένων επιστημών.
  • Να αναπτύσσει τις στρατιωτικές αρετές και τη στρατιωτική αγωγή ώστε να διαμορφώνει αξιωματικούς της Πολεμικής Αεροπορίας (ΠΑ) με στρατιωτική και αεροπορική συνείδηση, μόρφωση ανώτατου επιπέδου, καθώς και κοινωνική, πολιτιστική και πολιτική παιδεία και αγωγή, παρέχοντάς τους τα εφόδια για να καταστούν ικανοί ηγήτορες με άρτια επαγγελματική και επιστημονική κατάρτιση.
  • Να διοργανώνει από κοινού με τα Πανεπιστήμια, Προγράμματα Μεταπτυχιακών Σπουδών (ΠΜΣ) και να διεξάγει επιστημονική έρευνα σε τομείς ενδιαφέροντος της Πολεμικής Αεροπορίας.

Η Ακαδημαϊκή Εκπαίδευση κατανέμεται σε εξαμηνιαία και αυτοτελή μαθήματα και υλοποιείται με την παρακολούθηση διδασκαλίας, διαλέξεων, την εκτέλεση εργασιών και εργαστηριακών – πρακτικών ασκήσεων, με εκπαιδευτικές επισκέψεις, μελέτη και εξετάσεις.

Η διάρκεια φοίτησης στη ΣΙ είναι τουλάχιστον τετραετής.

Η Εκπαίδευση στη ΣΙ κατανέμεται σε Εκπαιδευτικά έτη. Κάθε Εκπαιδευτικό έτος ξεκινά την 1η Σεπτεμβρίου και λήγει την 31η Αυγούστου, με διακοπές στις εορτές των Χριστουγέννων και Πάσχα, καθώς και κατά τη θερινή περίοδο, ανάλογα με τις ανάγκες της ΣΙ Το Ακαδημαϊκό έτος έχει την ίδια χρονική διάρκεια με το Εκπαιδευτικό έτος και οργανώνεται σε δύο (2) Ακαδημαϊκά Εξάμηνα.  Με απόφαση του Εκπαιδευτικού Συμβουλίου μπορεί να οριστεί διαφορετική ημερομηνία έναρξης και λήξης του Εκπαιδευτικού Έτους – Ακαδημαϊκών Εξαμήνων. Κάθε Ακαδημαϊκό Εξάμηνο περιλαμβάνει τουλάχιστον δεκατρείς (13) εβδομάδες διδασκαλίας και δύο (2) εβδομάδες για εξετάσεις.

Για την εκπαίδευση των μελλοντικών Αξιωματικών της Πολεμικής Αεροπορίας, η Σχολή Ικάρων λειτουργεί το Τμήμα Αεροπορικών Επιστημών με τις ακόλουθες Κατευθύνσεις:

  1. 1.       Ιπταμένων
  2. 2.       Μηχανικών
  3. Ελεγκτών Αεράμυνας (στην οποία μετατάσσονται και οι Ίκαροι Κατεύθυνσης Ιπταμένων σε περίπτωση απώλειας της Πτητικής τους Ικανότητας στο 2ο ή 3ο έτος σπουδών, σύμφωνα με τα οριζόμενα στον Οργανισμό της ΣΙ και τις εκάστοτε ανάγκες της Πολεμικής Αεροπορίας)

Η Κατεύθυνση μετά το 1ο ή το 2ο έτος, δύναται να παρέχει Ειδικεύσεις με κατάλληλο Πρόγραμμα Σπουδών, οι οποίες άπτονται αναγνωρισμένου επιστημονικού αντικειμένου. Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας δημιουργούνται, τροποποιούνται ή καταργούνται Ειδικεύσεις, κατόπιν εισήγησης του Α.Α.Σ.

Στόχος της Ακαδημαϊκής εκπαίδευσης είναι να δώσει στους Ικάρους γνώσεις Πανεπιστημιακού επιπέδου, στον τομέα της ειδικότητας τους.

Το είδος των μαθημάτων και άλλες δραστηριότητες των Ικάρων που έχουν σχέση με την ευρύτερη ακαδημαϊκή τους Εκπαίδευση είναι :

ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ – ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ – ΕΙΔΙΚΕΥΣΗΣ

Τα μαθήματα Ακαδημαϊκής Εκπαίδευσης αφορούν στην επιστημονική γνώση των αντικειμένων των θετικών, εφαρμοσμένων, τεχνολογικών, κοινωνικών, ανθρωπιστικών και θεωρητικών επιστημών, οι οποίες διδάσκονται στα ΑΣΕΙ και υποστηρίζουν γνωσιολογικά την εκπαίδευση των Ικάρων με σκοπό την άρτια επιστημονική τους κατάρτιση στην κατεύθυνση-ειδικότητα της επιλογής τους.

ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

Σκοπός της Στρατιωτικής Εκπαίδευσης είναι η ανάπτυξη της στρατιωτικής ικανότητας του Ικάρου, η εμπέδωση της ενσυνείδητης πειθαρχίας και υπευθυνότητας, η ανάπτυξη της υπακοής και του αυτοσεβασμού καθώς και των διανοητικών, ψυχικών και σωματικών προσόντων των Ικάρων. Με την αύξηση της αντοχής του σε παρατεταμένη άσκηση, της δυνατότητάς του να λειτουργεί σωστά και με τακτική σκέψη κάτω από συνθήκες πίεσης, με την εκπαίδευση στα όπλα, την επιβίωση, τη γνώση της στρατιωτικής οργάνωσης και διαδικασιών και τέλος, με την άσκηση στη διοικητική και τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Επίσης αποσκοπεί στην εμπέδωση των αρχών ηγεσίας, την καλλιέργεια του αισθήματος ευθύνης και αφοσίωσης στο καθήκον, την άσκηση στη φιλοπατρία, τη δικαιοσύνη και τις λοιπές ηθικές αρχές, ώστε να καταστεί ο Ίκαρος υψηλόφρων Αξιωματικός και ικανός ηγέτης. Η παρακολούθηση όλων των μαθημάτων ή αντικειμένων της Στρατιωτικής Εκπαίδευσης είναι υποχρεωτική.

ΠΤΗΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

Σκοπός της Πτητικής Εκπαίδευσης είναι η απόδοση στην ΠΑ Αξιωματικών Κατεύθυνσης Ιπταμένων, ικανών με το πέρας της, για την περαιτέρω επιχειρησιακή τους αξιοποίηση, στο πλαίσιο των απαιτήσεων της ΠΑ Η Πτητική Εκπαίδευση διακρίνεται σε εκπαίδευση εδάφους και εκπαίδευση αέρος. Η εκπαίδευση εδάφους παρέχεται με μαθήματα προετοιμασίας πτήσεων, διαλέξεις, εξομοιωτές πτήσεων και ολοκληρωμένα συστήματα εκπαίδευσης μέσω υπολογιστών, όπου αυτά διατίθενται. Η εκπαίδευση αέρος διενεργείται με διατιθέμενα πτητικά μέσα. Η Πτητική Εκπαίδευση διακρίνεται σε στάδια. Τα στάδια, ο σκοπός και οι ώρες εκάστου σταδίου, καθορίζονται με απόφαση του Ανωτάτου Αεροπορικού Συμβουλίου ανάλογα με τις απαιτήσεις της ΠΑ και εντάσσονται στο Πρόγραμμα Σπουδών.

ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΜΟΡΦΩΣΗΣ

Οι Ίκαροι παρακολουθούν διαλέξεις διαρκείας 50 ωρών που πραγματοποιούνται μετά το πέρας των εξετάσεων Β’ εξαμήνου κατά τον μήνα Ιούνιο στους 4εις Ικάρους. Επιπλέον διαλέξεις Γενικής Μορφώσεως δίνονται στη διάρκεια του Ακαδημαϊκού Έτους για όλους τους Ικάρους. απογευματινές ώρες μία (1) έως δύο (2) φορές την εβδομάδα από διακεκριμένους διαλέκτες, με βάση μηνιαίο προγραμματισμό που εγκρίνεται από τη ΣΙ

ΦΥΣΙΚΗ ΑΓΩΓΗ

Ο σκοπός της Φυσικής Αγωγής είναι η ανάπτυξη της φυσικής κατάστασης και τη ψυχική τους αντοχή σε τέτοιο σημείο, ώστε να μπορούν να αντεπεξέλθουν με επιτυχία σε παρατεταμένες προσπάθειες,  στερήσεις και κακουχίες, τόσο σε καιρό ειρήνης, όσο και σε καιρό έντασης ή πολέμου, όπως απαιτεί το πρότυπο του αποφοίτου της Σχολής Ικάρων. Επιπλέον, σκοπός είναι η βελτίωση των επιμέρους κινητικών δεξιοτήτων τους, η μύηση του Ικάρου στην δια βίου ενασχόληση με την άθληση και την ευρύτερη άσκηση, καθώς και η παροχή γνώσεων που αφορούν στην ανθρώπινη φυσιολογία και τη σωματική υγεία. Με τον Αθλητισμό αναπτύσσονται, εκτός των άλλων, η πίστη στο σκοπό, η μαχητικότητα, η ομαδικότητα, η ευγενής άμιλλα και γενικά στοιχεία που άπτονται της Στρατιωτικής Αγωγής. Η Φυσική Αγωγή, θεωρητική και πρακτική παρέχεται από τον αρμόδιο Τομέα της Προεδρίας Ακαδημαϊκών Θεμάτων βάσει ενός δυναμικού και ρεαλιστικού προγράμματος. Η Φυσική Κατάσταση των Ικάρων αναπτύσσεται και διατηρείται με περιοδική εξάσκηση καθ’ όλο το χρόνο παραμονής του Ικάρου εντός της Σχολής. Η φυσική κατάσταση αξιολογείται ατομικά και η βαθμολογία που εξάγεται συμβάλλει στη διαμόρφωση του τελικού βαθμού της Στρατιωτικής Εκπαίδευσης για το έτος.

ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ

Στα πλαίσια της Ακαδημαϊκής Εκπαίδευσης και κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους σπουδών, οι Ίκαροι όλων των Κατευθύνσεων – Ειδικεύσεων εκπονούν Διπλωματική εργασία. Η Διπλωματική εργασία είναι θεωρητική ή και πειραματική ερευνητική εργασία, σε θέματα σχετικά με τα γνωστικά αντικείμενα των Τομέων της Ακαδημαϊκής Εκπαίδευσης, καθώς επίσης και σε θέματα που άπτονται του ενδιαφέροντος της ΠΑ

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΤΑΞΙΔΙΑ

Κατά την διάρκεια σπουδών των Ικάρων προβλέπεται η εκτέλεση εκπαιδευτικών Ταξιδιών χωρίς Βαθμολογία. Η ΣΧΟΛΗ ΙΚΑΡΩΝ μέσω της ΣΜΑΕΚ προγραμματίζει και εκτελεί επ’ ωφελεία των Ικάρων (κυρίως της 4ης τάξεως) εκπαιδευτικά ταξίδια μίας, δύο ή και τριών ημερών εντός της χώρας, συνδυάζοντας υπηρεσιακές, εθνικές και κοινωνικές ενημερώσεις και δραστηριότητες των Ικάρων. Παράλληλα προγραμματίζεται και ένα ταξίδι 5 – 7 ημερών στο εξωτερικό, όπου τα οφέλη είναι ακόμη μεγαλύτερα.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ

Εκτός των παραπάνω εκτελούνται και εκπαιδευτικές επισκέψεις σε Μονάδες του ΑΤΑ, σε Μονάδες της ΔΑΥ, αλλά και σε πολιτικούς φορείς. Οι εκπαιδευτικές αυτές επισκέψεις εκτελούνται στα πλαίσια των διδασκομένων μαθημάτων με σκοπό την καλύτερη εμπέδωση της διδασκόμενης ύλης μετά από πρόταση των καθηγητών – Στρατιωτικών Εκπαιδευτών και την τελική εισήγηση των εποπτών ειδικοτήτων.

Εξέλιξη Αποφοίτων

Με την αποφοίτηση από τη Σχολή ο Ίκαρος ονομάζεται Μόνιμος Ανθυποσμηναγός και εισέρχεται στις τάξεις της ξεχωριστής κοινωνίας των Αξιωματικών της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας. Σ’ όλη τη σταδιοδρομία του θα συνεχίσει να εκπαιδεύεται αλλά και να εκπαιδεύει. Μέσα από προγράμματα επιμόρφωσης σε ανώτατες στρατιωτικές σχολές και πανεπιστήμια της χώρας μας αλλά και του εξωτερικού, θα αποκτήσει την απαραίτητη γνώση προκειμένου να ανταποκριθεί στο έργο του αλλά και να ολοκληρωθεί ως προσωπικότητα.

Στο πρώτο στάδιο, περίπου το μισό της σταδιοδρομίας του, παρέχει τις υπηρεσίες του στις Μονάδες που έχουν ενεργά αναλάβει να φέρουν σε πέρας την ύψιστη αποστολή της Πολεμικής Αεροπορίας μας, που είναι η προάσπιση και διασφάλιση της ακεραιότητας, της ανεξαρτησίας και της κυριαρχίας της Πατρίδας μας. Με τα πιο σύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη, βοηθούμενος από τους χθεσινούς συμμαθητές του στη Σχολή Ικάρων Αξιωματικούς των άλλων Ειδικοτήτων, ο Έλληνας Αεροπόρος θα πει πρώτος «ΟΧΙ» σε όποιον επιβουλευτεί την ελευθερία μας.

Στο δεύτερο στάδιο παρέχει τις υπηρεσίες του κυρίως από θέσεις διοίκησης και επιτελείου, με προοπτική εξέλιξης στα ανώτατα αξιώματα της Πολεμικής Αεροπορίας.

 

ΙΚΑΡΩΝ (ΣΙ) ΙΠΤΑΜΕΝΟΙ – (821)

 

ΕΙΔΟΣ ΘΕΣΗΣ 2014 ΜΟΡΙΑ 2013 ΜΟΡΙΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΟΡΙΩΝ ΔΙΑΦΟΡΑ %
90% ΓΕΝΙΚΗ ΣΕΙΡΑ 17.875 16.819 1.056 6,3%
90% ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΕΙΔ.ΚΑΤ.3648/α 17.227 16.140 1.087 6,7%
90% ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΕΙΔ.ΚΑΤ.3648/β 13.536  

 

ΙΚΑΡΩΝ (ΣΙ) ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ (ΣΜΑ) – (826)

 

ΕΙΔΟΣ ΘΕΣΗΣ 2014 ΜΟΡΙΑ 2013 ΜΟΡΙΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΟΡΙΩΝ ΔΙΑΦΟΡΑ %
90% ΓΕΝΙΚΗ ΣΕΙΡΑ 19.225 19.058 167 0,9%
90% ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΕΙΔ.ΚΑΤ.3648/α 18.874 18.548 326 1,8%

 Περισσότερες Πληροφορίες:

ü  Σχολή Ικάρων  www.haf.gr/el/career/academies/si

ü  Πολεμική Αεροπορία www.haf.gr/el

ü  Υπουργείο Εθνικής Άμυνας www.mod.mil.gr

Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας www.geetha.mil.gr